Στο δρόμο για το Κριεκούκι...

 Το Κριεκούκι, όπως το ξέρουν οι περισσότεροι κάτοικοι της Αττικής γης, αποκαλείται και Ερυθρές, 

Είναι ένα παραδοσιακό αρβανιτοχώρι της βορειοδυτικής Αττικής, γατζωμένο γερά στις βόρειες πλαιγιές του Κιθαιρώνα, στεφανωμένο από τα δάση του μυθικού βουνού και υδρευόμενο από τις κρυσταλλοπηγές του.

Διαθέτει πολλές φυσικές  ομορφιές και   παγκοσμίου ενδιαφέροντος ιστορικα τοπόσημα, τα οποία όμως κρατά ερμητικά κλειστά στον εξω κόσμο, όπως κάθε γνήσιο αρβανιτοχώρι που σέβεται τον εαυτό του.

Για να τα ανακαλύψεις, πρέπει να επισκεφθείς το Κριεκούκι, όχι ως επισκέπτης του Σαββατοκύριακου για να επισκεφτείς τις πολλές και καλές ταβέρνες με τα παραδοσικά εδέσματα και το κόκκινο μπρούσκο κρασί, αλλά ως οδοιπόρος- θηρευτής της γνώσης και του κάλλους.

Είναι όλα εκεί και μας περιμένουν. Η Γαργαφία Κρήνη, το Σφραγίδιο άνδρο, η Παντάνασσα, ο Ασωπός, ο πετρινος μύλος, οι λαλέουσες κρήνες, η Δρυός Κεφαλές, το φρούριο των Ελευθερών, και πολλά-πολλά άλλα.

Αξίζει να επισκεφθεί κανείς το Κριεκούκι και την περιφερειά του. Ισως είναι μια καλή ιδέα η οργάνωση μιας ομαδικής επίσκεψης, μόλις ο καιρός το επιτρέψει.

Π.Κ

φωτογραφίες: Αρης και Αγγέλα Βενέτη



Κάποια στοιχεία από την ιστορία του χωριού, οπως τα αλιεύσαμε στο διαδίκτυο  

 

Η πόλις των Ερυθρών (Κριεκούκι) ευρίσκεται 60 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αθήνας και στα όρια των Νομών Αττικής και Βοιωτίας.

 

 

 

 

Κείται δε στους πρόποδες του ιστορικού όρους Κιθαιρών όπου ευρίσκετο το Σφραγίδιο άντρο (σπήλαιο που φέρει σφραγίδα) η σημερινή σπηλιά του Λουκίσθι, όπου στην αρχαιότητα ήταν και Μαντείο (Πλούταρχος). Εκει προσκύνησαν κατ' εντολήν του Μαντείου των Δελφών οι Ελληνες προ της μάχης των Πλαταιών για να κερδίσουν τους Πέρσες.

 

 

 

 
 

Οι Ερυθρές, είναι πόλις αρχαιοτάτη. Αναφέρεται υπό του Ομήρου στην Β' Ραψωδίαν της Ιλιάδος ως "Ερύθραι" και έλαβαν μέρος μαζί με άλλες Βοιωτικές πόλεις στον Τρωικό Πόλεμο, υπό τον Βασιλέα και ήρωα Λήιτον.

 

 

 

 
 

Υπάρχουν δύο εκδοχές ή παραδόσεις για την προέλευση του ονόματος των Ερυθρών. Η μια λέγει ότι έλαβε το όνομα από τον Ερυθρόν, τον υιόν του Θεού Ποσειδώνος και της θνητής Αμφιμεδούσης, που ήταν κόρη του Δαναού. Η άλλη λέγει ότι έλαβε από τον Ερύθραν που ήταν υιός του Λεύκωνος και εγγονός του Αθάμαντος.

 

 

 

 

Κάτοικοι των Βοιωτικών Ερυθρών ίδρυσαν την ομώνυμον αποικίαν στην Ιωνίαν (Μ. Ασία) κειμένην απέναντι της νήσου Χίου, η οποία και απετέλεσε στην συνέχεια μίαν από τις δώδεκα Ιωνικές πόλεις της Ιωνίας (Στράβων).

 

 

 

 
 

Επί των υψωμάτων των Αρχαίων Ερυθρών (σημερινή θέση Παντάνασσα) έλαβε χώρα η πρώτη μάχη μεταξύ των Ελληνικών στρατευμάτων και του περσικού ιππικού, όπου και εφονεύθη ο Πέρσης Στρατηγός Μασίστιος, δεύτερος στην ιεραρχία των περσικών δυνάμεων (Ηρόδοτος). Μετά από ολίγας ημέρας έγινε η νικηφόρος κυρία μάχη, γνωστή ως μάχη των Πλαταιών, το 479 π.Χ. που καθ' όλες τις ενδείξεις έγινε μεταξύ των σημερινών θέσεων Αγ. Ιωάννης (Ρέτσι) και Αγίου Δημητρίου. Δηλαδή η μάχη των Πλαταιών έγινε στην τότε αλλά και σημερινή περιοχή των Ερυθρών.

 

 

 

 
 

Η μάχη των Πλαταιών είναι η τελευταία αλλά και η σπουδαιότερη μεταξύ των Ελληνομηδικών πολέμων και κρίνεται σήμερα από τους ιστορικούς, ως η μάχη μεταξύ Ευρώπης και Ασίας.

 

 

 

 

Οι Αρχαίες Ερυθρές απετέλεσαν μιαν από τις πέντε Ασώπιες ή Παρασώπιες πόλεις που ευρίσκοντο μεταξύ Κιθαιρώνος και Ασωπού ποταμού και ήσαν οι εξής: Πλαταιές, Υσιές, Ερυθρές, Σκώλος και Ετεωνός (Σκάρφη). Μετά τα Μηδικά όλες αυτές οι πόλεις, απετέλεσαν μέρος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Τα ευρεθέντα δίδραχμα νομίσματα, φέρουν στο ένα μέρος τα γράμματα ΑΣΩΠ (ΙΟΙ) και από το άλλο μέρος Βοιωτική ασπίδα (προ των Μηδικών).

 

 

 

 
 

Περί το 150 μ.Χ. όταν ο Περιηγητής Παυσανίας περιηγήθη την Βοιωτίαν, οι Ερυθρές και Υσιές ήσαν ερείπια. Μετά τον Παυσανία δεν φαίνεται να γίνεται μνεία της πόλεως των Ερυθρών από κάποιον συγγραφέα. Είναι όμως πολύ πιθανόν επί των ερειπίων ή πλησίον αυτών να υπήρχαν μικροί και ασήμαντοι οικισμοί μέχρι τις αρχές του 1600 μ.Χ. όπου έχουμε περιγραφή από αλλοδαπό περιηγητή περί του οικισμού. Στην συνέχεια έχουμε διάφορες άλλες περιγραφές κυρίως αλλοδαπών με κυριότερη αυτή των δύο Γάλλων και μετέπειτα ακαδημαϊκών της Γαλλικής Ακαδημίας, όπου αναφέρουν το χωριό "Κριεκούκι" στο οποίο υπήρχε πανδοχείο και διανυκτέρευσαν.

 

 

 

 
 

Κατά την επανάσταση του 1821 αναφέρεται και η μάχη του "Κριεκουκίου" όπου αρχηγός ήταν ο μανιάτης ήρωας της επαναστάσεως Κυριακούλης Μαυρομιχάλης.

 

 
 

Εκτοτε έχουμε σταδιακή ανάπτυξη της πόλεως των Ερυθραίων ή Κριεκούκι, για να φθάσουμε στην σημερινή κατάσταση της πόλης μας, η οποία και αριθμεί  3.339 κατοίκους, με την απογραφή του 2001.

 

 

 

 

Οι κυριότερες απασχολήσεις των κατοίκων είναι η γεωργία, με μερικά εξαιρετικά προϊόντα της Ερυθραίας γης, το εμπόριο, οι μεταφορές κ.λ.π.

 

 

Στα αξιοθέατα της περιοχής  οι εννέα παραδοσιακές εκκλησίες της περιοχής από τις οποίες ξεχωρίζουν ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Τριάδα και η Αγία Παρασκευή με τις πολύ παλιές εικονογραφίες τοίχου που διαθέτουν. Στην ευρύτερη περιφέρεια του χωριού υπάρχουν έντεκα γραφικά και ιστορικά ερημοκλήσια, όπως ο Προφήτης Ηλίας χτίσμα του 13ου αιώνα.
Επίσημη εορτή της πόλης είναι η εορτή της τοπικής μητροπόλεως του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου την 25η Μαρτίου κατά την οποία ακολουθείται λαμπρό τελετουργικό, με παρελάσεις και παραδοσιακούς χορούς. Άλλες παραδοσιακές εκδηλώσεις είναι τα κούλουμα την Καθαρά Δευτέρα και η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου. Σημαντικές πολιτιστικές πρωτοβουλίες λαμβάνονται από τον σύλλογο «Φίλοι του Έλατου».

 

 

 

 

Οι κάτοικοί της διακρίνονται για την αγάπη των προς την πόλη των, την φιλοπατρία, την δημιουργικότητα την πρόοδο και τις παραδόσεις των. 

 

 

 

 

 

 

Share: